λογοτεχνία βιβλία μύθοι

Το μυστικό του μαγνήτη της καρδιάς: Μια απλή συναισθηματική άσκηση για περισσότερη ελευθερία

Ζείτε μια κατάσταση όπου είστε αγκιστρωμένοι στο συναισθηματικό κόσμο ενός άλλου ανθρώπου ή εμπλέκεστε παρά τη θέληση σας; Μήπως έχετε έναν άνθρωπο με τον οποίο θα θέλατε να βγείτε ελεύθερα και χωρίς δεσμεύσεις για να δείτε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση όταν κοπάσει η συναισθηματική μπόρα; Αν σας αρέσουν οι πειραματισμοί, θα σας αρέσει και το παρακάτω παιχνίδι με τους καθρέφτες-νευρώνες, το οποίο μπορεί να αλλάξει αμέσως την επίδραση του μαγνήτη σας και τη σχέση σας με το άλλο άτομο. Βρείτε μερικά λεπτά που θα είστε εντελώς απερίσπαστοι και κάντε το εξής: [...]

Αλκυόνη Παπαδάκη: Βαρκάρισσα της Χίμαιρας

«Τι παλιόκαιρος σήμερα… Βρέχει από το πρωί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η νοσταλγία έχει το άρωμα της βροχής…» «Αυτός ο κόσμος ο κερατάς- μου ‘λεγε μια φορά η φίλη μου η Βιργινία – λες κι είναι καμωμένος μόνο γι’ αυτούς που ξέρουν να καταπατούν. Γι’ αυτούς που στήνουν ταμπέλες. Που κάνουν περιφράξεις και βάζουν μέσα άγρια σκυλιά για φύλακες. Αυτός ο κόσμος ο κερατάς λες κι είναι καμωμένος, μόνο για μπρατσωμένες ψυχές.» [...]

José Micard Teixeira: Την υπομονή μου πρέπει να την κερδίσεις

«Δεν έχω πια την υπομονή για κάποια πράγματα, όχι επειδή έχω γίνει υπερόπτης, αλλά επειδή έχω φτάσει σε ένα σημείο στην ζωή μου που δεν θέλω να σπαταλώ το χρόνο μου με πράγματα που με δυσαρεστούν και με πληγώνουν. Δεν έχω υπομονή με τον κυνισμό, την υπερβολική κριτική και τις παράλογες απαιτήσεις οποιασδήποτε μορφής. Δεν έχω καμιά διάθεση να ικανοποιώ αυτούς που δεν με συμπαθούν, να αγαπώ αυτούς που δεν με αγαπούν και να χαμογελάω σε αυτούς που δεν θέλουν να ανταποδίδουν. [...]

Χαλίλ Γκιμπράν: Ο Προφήτης

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μ’ όλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι απότομα. Κι όταν τα φτερά της σ’ αγκαλιάσουν, παραδώσου, μ’ όλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει. Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψέ την, μ’ όλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο. [...]

Βιβλιοθεραπεία: Όταν οι γιατροί συνταγογραφούν βιβλία

Η δύναμη του βιβλίου δεν είναι κάτι καινούριο. Η ανάγνωση μπορεί να μας ταξιδέψει, να μας συγκινήσει, να μας προβληματίσει, να μας μορφώσει και να μας κάνει σοφότερους. Μπορεί όμως μας θεραπεύσει; Με το άγχος και την κατάθλιψη να αυξάνονται με γοργούς ρυθμούς στις ανεπτυγμένες χώρες, αυτό είναι σίγουρα ένα μεγάλο στοίχημα. Θα μπορούσε να είναι ένα μέσο παροχής θεραπευτικών υπηρεσιών σε μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων, τα προβλήματα των οποίων βρίσκονται ακόμα σε μέτρια ένταση. [...]

10 πληροφορίες για το Όνομα του Ρόδου του Ουμπέρτο Έκο

1. Ο ακαδημαϊκός, στοχαστής και δοκιμιογράφος Ουμπέρτο Έκο λίγο πριν το κατώφλι των πενήντα του χρόνων γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα. Εκδίδεται με τον τίτλο Il nome della rosa από τον οίκο Bompiani στο Μιλάνο το 1980. Ενώ ο εκδοτικός οίκος είχε υπολογίσει ότι οι πωλήσεις του θα έφταναν τα 30.000 αντίτυπα, ξεπέρασαν τελικά τα 9.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως κάνοντας τον Έκο γνωστό στον εξωακαδημαϊκό κόσμο. Ο Έκο αρνήθηκε να ερμηνεύσει το κείμενό του. Δήλωσε μόνο το εξής: «Η ιδέα του Ονόματος του ρόδου μου ήρθε σχεδόν τυχαία και μου άρεσε γιατί το ρόδο είναι ένα συμβολικό σχήμα, τόσο βεβαρημένο με νοήματα που δεν του έχει απομείνει πια σχεδόν κανένα: μυστικό ρόδο, και το ρόδο έζησε όσο ζουν τα ρόδα, ο πόλεμος των δύο ρόδων, ένα ρόδο είναι ένα ρόδο είναι ένα ρόδο είναι ένα ρόδο, ο ροδόσταυρος, ευχαριστώ για τα υπέροχα ρόδα, δροσερό και μυρωμένο ρόδο. Δίκαια ο αναγνώστης κατέληγε σε σύγχυση, αδυνατούσε να επιλέξει ερμηνεία έστω κι αν είχε συλλάβει τις πιθανές νομιναλιστικές αναγνώσεις του τελικού στίχου, ήταν ακριβώς στο τέλος που έφτανε εκεί, όταν ήδη είχε κάνει ποιος ξέρει πόσες άλλες επιλογές. Ο τίτλος πρέπει να συγχέει τις ιδέες και όχι να τις συγκροτεί». [...]

Κρισναμούρτι: Τι ειναι η αγαπη;

Η λεξη ειναι τοσο πολυ φορτωμενη και διεφθαρμενη που αποφευγω να την χρησιμοποιω. Ολοι μιλανε για αγαπη-καθε περιοδικο και εφημεριδα και καθε ιεραποστολος μιλουν συνεχως για αγαπη. Αγαπω την πατριδα μου, αγαπω τον βασιλια, αγαπω καποιο βιβλιο, αγαπω το βουνο, αγαπω την απολαυση, αγαπω την γυναικα μου, αγαπω τον θεο. Ειναι η αγαπη μια ιδεα? Αν οντως ειναι, τοτε μπορει να καλλιεργηθει, θραφει, να περιβληθει με στοργη, να επιβληθει, να αλλαξει κατα το δοκουν.» [...]

Κρισναμούρτι: Ο εσωτερικός πλούτος προϋποθέτει να στέκεσαι στα πόδια σου, μόνος σου

Ένας νεαρός επισκέπτης ρώτησε τον Κρισναμούρτι, σε κάποια συγκέντρωσή του, γιατί οι άνθρωποι θέλουν να γίνουν σπουδαίοι. Κρισναμούρτι: Εσύ, που βρίσκεσαι σε τόσο νεαρή ηλικία, για ποιο λόγο νομίζεις ότι θέλεις να γίνεις σπουδαίος; Εγώ μπορώ να σου δώσω κάποια εξήγηση, αλλά ύστερα απ΄αυτό θα πάψεις να θες να γίνεις σπουδαίος; Θέλεις να γίνεις σπουδαίος επειδή όλοι γύρω σου σ΄αυτή την κοινωνία θέλουν να γίνουν σπουδαίοι. [...]

Μάρως Βαμβουνάκη: Ο αντίπαλος εραστής

Ο χρόνος και η απόσταση προμηθεύουν στην καρδιά το πιο καταλυτικό υλικό του έρωτα: τις εξαίσιες ψευδαισθήσεις. Αν οι εραστές εγνώριζαν μερικά τεχνικά μυστικά της αγάπης όσο της μηχανής του αυτοκινήτου τους ή του πλυντηρίου τους, θα μπορούσαν να κερδίζουν καταστάσεις ονειρικές, παρατάσεις έξαρσης, ενδιαφέρον πλούσιο, θα μπορούσαν ν’ αποφεύγουν την πλήξη και τη φθορά που πάντα καιροφυλακτούν πίσω κι απ’ τους πιο συνταρακτικούς έρωτες. [...]

Πάολο Κοέλιο: Χριστουγεννιάτικη ιστορία–Μια θέση στον παράδεισο

Χρόνια πριν ζούσε στη Βορειοανατολική Βραζιλία ένα πολύ φτωχό ζευγάρι, που είχε μονάχα μία κότα. Με πολλές στερήσεις, συντηρούνταν από τα αβγά της. Κάποτε λοιπόν, την παραμονή των Χριστουγέννων, το ζώο πέθανε. Ο άντρας, που είχε μονάχο μερικά σεντάβος , αλλά δεν αρκούσαν για να αγοράσει τρόφιμα για το δείπνο της βραδιάς, πήγε να ζητήσει τη βοήθεια του εφημέριου του χωριού. [...]