εφηβεία

Η επικοινωνία με παιδιά και εφήβους μπερδεμένους, συνεχώς θυμωμένους με καταπιεσμένα απωθημένα

Η προσπάθεια να επικοινωνήσει κανείς με «θυμωμένα» παιδιά ή εφήβους είναι μία πρόκληση για πολλούς. Αλλά είναι και μια δύσκολη δοκιμασία για τους γονείς οι οποίοι, συχνά αισθάνονται αναποτελεσματικοί και αποτυχημένοι. Η πίεση είναι μεγάλη. Το παιδί δεν καταλαβαίνει τα δυνατά αισθήματα που τρέφει ο γονιός αλλά κυρίως δεν ξέρει πώς να τα δεχτεί, να τα αντιμετωπίσει και να τα χειριστεί. [...]

Το φαινόμενο του εκφοβισμού στο σχολείο

Εκδηλώσεις βίας στο χώρο του σχολείου έχουν παρατηρηθεί από πολύ παλιά με διάφορες μορφές: σωματική βία, λεκτική, ψυχολογική, σεξουαλική, η βανδαλισμός. Μία από αυτές τις εκδηλώσεις βίας είναι και ο εκφοβισμός (bullying). [...]

Έφηβοι: Κλειδί η επικοινωνία με τους γονείς

Η εφηβεία είναι μια περίοδος-‘κλειδί’ στη ζωή κάθε ατόμου, κατά την οποία συχνά προκαλούνται εντάσεις ανάμεσα στους εφήβους και στους ενηλίκους. Οι γονείς καθώς και οι καθηγητές καλούνται να αποδείξουν τις προθέσεις τους ούτως ώστε να αναγνωριστούν ως φιλικοί παρά να απορριφθούν ως αντίδικοι. [...]

Κατάθλιψη και φίλοι επηρεάζουν την επιρρέπεια του εφήβου στην βίαιη συμπεριφορά

Τα παιδιά που πάσχουν από κατάθλιψη και κάνουν παρέα με άτομα που έχουν παραβατική συμπεριφορά, ίσως είναι πιθανότερο να επιτίθενται φραστικά σε άλλα άτομα, σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιεύονται στο The Journal of Pediatrics [...]

Το παιδί, ο έφηβος και η τιμωρία

Η λέξη «τιμωρία» συχνά είναι μια σκληρή λέξη για τους γονείς και για τα παιδιά. H τιμωρία συνδέεται με έννοιες όπως αμάρτημα, ποινή, πόνο. Είναι καλό να ξεκαθαρίσουμε ότι όταν χρησιμοποιούμε τη λέξη τιμωρία την ορίζουμε σαν μια πράξη που κάνουν οι γονείς, για να μάθουν στα παιδιά τους κάτι. Να μάθουν τα παιδιά τον τρόπο να ξεχωρίζουν το επιτρεπτό από το απαγορευμένο. Να μάθουν ότι οι πράξεις έχουν συνέπειες, και έτσι να τα βοηθήσουν να εξασκηθούν στην αντιμετώπιση της πραγματικότητας για την υπόλοιπη ζωή τους, που είναι γεμάτη από πράξεις και συνέπειες. [...]

Η κατάθλιψη στην εφηβεία υπονομεύει την ψυχική υγεία στην ενήλικο ζωή

Οι έφηβοι που παρουσιάζουν ήπια κατάθλιψη διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν προβλήματα ψυχικής υγείας στη μετέπειτα ζωή τους, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου μελέτη που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Psychiatry. [...]

Ο θεραπευτικός ρόλος της σχέσης μαθητών και εκπαιδευτικών

Η εφηβεία είναι μια ιδιαίτερα ευάλωτη περίοδος της ανάπτυξης όπου, λόγω των σημαντικών ψυχοκοινωνικών και σωματικών αλλαγών, της διαδικασίας ανεξαρτητοποίησης και ανεύρεσης ταυτότητας, υπάρ­χει μια σχετική διατάραξη της ψυχικής ισορροπίας. Όλα τα ψυχικά φαινόμενα που χαρακτηρίζουν την εφηβεία μπορούν να θεωρηθούν ως απόπειρες αποκατάστασης της ισορροπίας της που έχει διαταραχθεί. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της εφηβείας είναι ο έντονος ρυθμός και η αστάθεια σε όλους σχεδόν τους τομείς, εξαιτίας ενδοψυχικών συγκρούσεων που προσδίδουν μια γενική εικόνα ρευστότητας και διακύμανσης. [...]

Η σημασία του σχολείου για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού

Η ψυχική υγεία κάθε παιδιού σε μια δεδομένη στιγμή είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης αλληλεπίδρασης από βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Μεταξύ αυτών η οικογένεια και το σχολείο, κατά γενική ομοφωνία, ασκούν την πιο σπουδαία επίδραση στη ζωή του παιδιού. Η σχολική εκπαίδευση εκφράζει τις αξίες, τις στάσεις και τους σκοπούς της κοινωνίας, και, επομένως, η οργάνωση και η δομή του σχολείου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη της προσωπικότητας και την προ­αγωγή της ψυχικής υγείας. Αυτός ο στόχος μπορεί να πραγματοποιηθεί, γιατί υπάρχει η δυνατότητα το σημερινό σχολείο να παίξει σημαντικό ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού. [...]

Ο διάλογος, η σωστή σχέση παιδιών και γονέων

Ο άνθρωπος είναι μια φύση που διαλέγεται. Ο Κ. Τσιρόπουλος στο βιβλίο του «Η αμφισβήτηση του Κατεστημένου», γράφει: «Οι ελεύθεροι διαφωνούν, συνδιαλέγονται, δέχονται την πολλότητα των απόψεων, γιατί γνωρίζουν καλά, πως αυτή η πολλότητα κι αυτή η εναρμόνιση των διαφωνιών είναι το στημόνι, όπου υφαίνεται η ελευθερία του κόσμου». Για το Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ο διάλογος είναι η πορεία του πνεύματος, η ερευνητική ψηλάφηση θετικών και αρνητικών επιχειρημάτων, με στόχο την εύρεση της Αλήθειας. Ο παιδαγωγικός διάλογος χτίζει πέτρα την πέτρα, το οικοδόμημα της προσωπικής επιτυχίας του παιδιού. Γονείς και δάσκαλοι αυτόν τον παιδαγωγικό διάλογο πρέπει να χρησιμοποιούμε. Ειδικά οι γονείς, είναι ανάγκη να βρίσκονται πολύ κοντά στα παιδιά τους και αυτό θα το πετύχουν μόνο με το διάλογο. [...]

Ο σεβασμός ως ηθική αξία

Το θέμα αυτό ξεπήδησε από τις ανάγκες των καιρών μας. Από μερικούς έντονους προβληματισμούς. Που πάμε; Που βαδίζει η Ελληνική οικογένεια; Από παντού ακούγονται διαμαρτυρίες για τις δια­προσωπικές σχέσεις γονέων και παιδιών. «’Ο γέρος μου», «η γριά μου», λέει ο έφηβος όταν μιλάει για τούς γονείς του. Και δεν είναι οι μόνες και οι χειρότερες εκδηλώσεις ελλείψεως σεβασμού. Ούτε διανοούνται, ο νέος ή η νέα, να διακόψουν τούς εναγκαλισμούς τους, στα πάρκα ή στους δρόμους, επειδή περνάς. Ούτε σκέπτονται να προσφέρουν τη θέση τους στο λεωφορείο. Όχι ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις, άλλά αυτές απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Και τίθεται το ερώτημα: Αφού λοιπόν τείνει να έκλείψη ο σεβασμός από την σημερινή κοινωνία, μήπως δεν χρειάζεται; Μήπως δεν πρέπει να στενο­χωρούμαστε και να ανησυχούμε; Μήπως είναι μία έννοια παρωχημένη; [...]