γεγονότα

Τα έργα του Άλφρεντ Χίτσκοκ, του άρχοντα του σασπένς

Σαν σήμερα 13 Αυγούστου του 1899 γεννήθηκε ο Βρετανός Άλφρεντ Χίτσκοκ και πέθανε στις 29 Απριλίου του 1980 στο Λος Άντζελες. Μέσα από την πλούσια φιλμογραφία του (που παρουσιάζουμε εδώ), παραμένει διαχρονικά ένας πρωτοπόρος σκηνοθέτης και σημείο αναφοράς, τόσο για τους θεατές όσο και για τους συναδέλφους του στον χώρο της Έβδομης Τέχνης. [...]

Μίκης Θεοδωράκης: ο συνθέτης της Ρωμιοσύνης

Σαν σήμερα 29 Ιουλίου του 1925 γεννήθηκε ο συνθέτης, πολιτικός και συγγραφέας Μίκης Θεοδωράκης· από τις σημαντικότερες και πιο πολυσυζητημένες προσωπικότητες της νεώτερης Ελλάδας. Γεννήθηκε στη Χίο από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας του πατέρα του (ανώτερος δημόσιος υπάλληλος) πέρασε τα παιδικά του χρόνια μετακινούμενος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. [...]

Γιάννης Σπανός: ο συνθέτης του νέου κύματος

Ο Γιάννης Σπανός γεννήθηκε σαν σήμερα 26 Ιουλίου του 1943 στο Κιάτο, όπου ξεκίνησε σπουδές πιάνου. Εγκαταλείπει τη Νομική και εγκαθίσταται στα 20 του χρόνια στο Παρίσι όπου παίζει πιάνο σε μπουάτ, γνωρίζεται και συνεργάζεται με αστέρια της γαλλικής μουσικής σκηνής, όπως η Μπριζίτ Μπαρντό, η Πία Κολόμπο κ.ά. Εκεί ασχολείται με τη σύνθεση, μελοποιώντας Γάλλους ποιητές. [...]

Ο Στρατής Τσίρκας των Ακυβέρνητων Πολιτειών

Στις 10 Ιουλίου του 1911 ήρθε στη ζωή ο Στρατής Τσίρκας, ο πλέον αντιπροσωπευτικός πεζογράφος της μεταπολεμικής γενιάς, σύμφωνα με πολλούς. Η τριλογία του «Ακυβέρνητες Πολιτείες», η οποία χαρακτηρίζεται περισσότερο έργο τέχνης παρά χρονικό, διέγραψε λαμπρή πορεία στα ελληνικά γράμματα και άφησε σε αυτά την ανεξίτηλη σφραγίδα της, συγχωνεύοντας τον μοντερνισμό με την παράδοση. [...]

Γκυ ντε Μωπασσάν: Ο μεγαλύτερος διηγηματογράφος της Γαλλίας

Σαν σήμερα 6 Ιουλίου 1893 «έφυγε» ο δημιουργός του Φιλαράκου, Γκυ ντε Μωπασσάν, της νατουραλιστικής σχολής, που θεωρείται ο μεγαλύτερος διηγηματογράφος της Γαλλίας. Κυριάρχησε στα γαλλικά γράμματα του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Αν και πέθανε μόλις στα 43 χρόνια του, πρόλαβε να αφήσει πίσω του περί τα τριακόσια διηγήματα, έξι νουβέλες, τρεις ταξιδιωτικούς οδηγούς και ένα βιβλίο ποίησης! Κι όλα αυτά τα έγραψε στον ελεύθερο χρόνο του, καθώς πέρα από τη δουλειά του σε Υπουργείο, έδινε και κείμενα σε εφημερίδες. [...]

Έρμαν Έσσε: Ο μύστης συγγραφέας

O Έρμαν Έσσε (Hermann Hesse), ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας και ποιητής γεννήθηκε, σαν σήμερα, στις 2 Ιουλίου του 1877 στο Καλβ της Βυρτεμβέργης. Η δουλειά του ως βιβλιοπώλης τον ώθησε να μελετήσει φιλοσοφία και να συγγράψει έργα με σχετικές επιρροές. [...]

Άρης Αλεξάνδρου: ο συγγραφέας του Κιβώτιου

Ο Άρης Αλεξάνδρου (1922 Αγία Πετρούπολη – Παρίσι 2 Ιουλίου 1978) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής έργων κυρίως της ρωσικής λογοτεχνίας. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς συγγραφείς, με πολύ σημαντικό μεταφραστικό έργο. Το έργο του Κιβώτιο (1974) θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα της Λογοτεχνίας μας. Είναι μυθιστόρημα που γράφτηκε στο διάστημα 1966-1972 στο μεγαλύτερό του μέρος στο Παρίσι. [...]

Μάνος Χατζιδάκις: η παιδεία αντίδοτο για το φασισμό

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. [...]

Μιχάλης Κακογιάννης: ο αξεπέραστος Έλληνας σκηνοθέτης

Ο διάσημος σκηνοθέτης Μιχάλης Κακογιάννης γεννήθηκε σαν σήμερα 11 Ιουνίου 1921 στην Κύπρο. Σπούδασε Νομική, Δραματικές Τέχνες και σκηνοθεσία στο Λονδίνο, παράλληλα εργάστηκε στην ελληνική υπηρεσία του BBC. Εργάστηκε σε θέατρα του Λονδίνου σαν ηθοποιός και σκηνοθέτης την περίοδο 1947 με 1951. Από το 1951, που εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, αφιερώθηκε στη σκηνοθεσία θεατρικών παραστάσεων και, από το 1952, στον ελληνικό κινηματογράφο. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία σκηνοθεσίας. Απεβίωσε στις 25 Ιουλίου 2011. [...]

Ο ρόλος του επιστήμονα και του πολιτικού στην ευθύνη ως προς την κοινωνία

Το χειµώνα του 1918 o Βέμπερ έδωσε στους φοιτητές του Πανεπιστηµίου του Μονάχου δύο διαλέξεις µε τίτλους, «Η επιστήµη ως επάγγελµα» και «Η πολιτική ως επάγγελµα», επιχειρώντας να αναδείξει την κεφαλαιώδη σηµασία της επιστήµης και της πολιτικής στη ζωή του ανθρώπου. Αφορμή ήταν η νέα εποχή που µόλις είχε ανατείλει -τη χαρακτήριζε η «αποµάγευση του κόσµου» (Entzauberung der Welt)- από την υποχώρηση της θρησκείας ως κύριας νοηµατοδότριας του ανθρωπίνου βίου. [...]